نخورم غم ز صاحب اعظم

گر جهانی به غم گرفتارند

دل شادان ما بود بی غم

اسم اعظم مرا چو خرم کرد

عقل خود را بزرگ می دارد

نزد من کمتر است از هر کم

مقدم ما مبارک است به فال