چه هاست در سر این قطره محال اندیش

چو بید بر سر ایمان خویش می لرزم

که دل به دست کمان ابروییست کافرکیش

خیال حوصله بحر می پزد هیهات

بنازم آن مژه شوخ عافیت کش را

که موج می زندش آب نوش بر سر نیش

ز آستین طبیبان هزار خون بچکد