پیش تو جان را مجال هست نیست

جای آن کنج دل ویرانه من

صاف درمان گر نباشد فارغیم

درد درد دل بود درمان من

جان چه باشد تا بگویم جان من

در خرابات مغان رندان تمام

می خورند و می برند فرمان من