سر بنه بر درگه ما سر از آنجا برمدار

بندگانه گفتم ای سلطان گدای خود ببین

گفت ای درویش ما تو پادشاهی خود ببین

بر در خلوتسرای ما سرای خود ببین

دردمندانه بیا درمان خود از ما طلب

درد درد ما بنوش آنگه دوای خود ببین