بر در خلوتسرای ما سرای خود ببین

بندگانه گفتم ای سلطان گدای خود ببین

گفت ای درویش ما تو پادشاهی خود ببین

سر بنه بر درگه ما سر از آنجا برمدار

دردمندانه بیا درمان خود از ما طلب

درد درد ما بنوش آنگه دوای خود ببین

گوشه میخانه ما جنت الماوی بود