در سر ما مایه سودا بجو

دیده بگشا نور چشم ما نگر

عین ما در دیده بینا بجو

ما به دست زلف او دادیم دل

در عدم ما را حضوری بس خوش است

گر حضوری بایدت آنجا بجو

هر چه می بینی از او دارد نصیب