در عدم ما را حضوری بس خوش است

عین ما در دیده بینا بجو

ما به دست زلف او دادیم دل

در سر ما مایه سودا بجو

گر حضوری بایدت آنجا بجو

هر چه می بینی از او دارد نصیب

نعمت الله از همه اشیا بجو