که غیر او نمی زیبد درین خلوتسرای او

مرا میخانه ای بخشید میر جمله رندان

همیشه باد ارزانی به بنده این عطای او

دلم خلوتسرای اوست غیری در نمی گنجد

چه عالی منصبی دارم که هستم بنده سید

فقیر حضرت اویم غنیم از غنای او