عکس یک پرتوی است از رخ دوست

باده از حلق شیشه صافی

دم به دم ناله و فغان برداشت

که سراسر جهان و هرچه در اوست

غمزه شوخ آن بت طناز

می کشد خلق را به عشوه و ناز

از پس پرده می نوازد چنگ