که معانی تو است بیان همه

حرف موهوم نقطه دهنت

بی نشان می دهد نشان همه

برتری از بیان و این عجب است

ما همه بلبلان شیدائیم

سر کوی تو گلستان همه

مست آن چشم پرخمار توایم