شهریست پر کرشمه حوران ز شش جهت

من جوهری مفلسم ایرا مشوشم

از بس که چشم مست در این شهر دیده ام

حقا که می نمی خورم اکنون و سرخوشم

چیزیم نیست ور نه خریدار هر ششم

بخت ار مدد دهد که کشم رخت سوی دوست

گیسوی حور گرد فشاند ز مفرشم