به دل خراب عرفی، بفرست دردی از نو

که گهی به یادش آرم به زبان عذر خواهی

هم شب به بانگ بلبل، زده در چمن پیاله

چو نسیم گل ز بستان، دم صبح گشته راهی

که شکست رنگ دردش به دعای مرغ و ماهی