وه! که در مذهب این سنگ دلان نیست زکات

چند گویی ز سر ناله که جان ده به وفا؟

جان من، کار دگر نیست مرا غیر وفات

رحم بر عاشق درویش ندارند بتان

ماند بیچاره هلالی به کمند تو اسیر

این محال ست که بود او را امکان نجات