تا ابد پشت به دیوار سلامت ننهد

چند روزی که گل حسن تو بی خار افتاد

می رود خون دل از دیده ولی دل چه کند؟

که مرا این همه از دیده خون بار افتاد

دردمندی که در آن سایه دیوار افتاد

گر به راه غمت افتاد هلالی غم نیست

در ره عشق ازین واقعه بسیار افتاد