دیدن جولان آن چابک سوارم می کشد

هر گه امسالش عتاب آلوده می بینم به خود

یاد آن مسکین نوازی های پارم می کشد

چون برون آید، کله کج کرده، دامن بر زده

ساقیا، امشب که مستم لطف کن خونم بریز

ور نه، چون فردا شود، رنج خمارم می کشد

زیر بار غم، هلالی، کار من جان کندن ست