هر قدمی، که می نهی، آب حیات می چکد

نیست عرق، که در رهت از حرکات می چکد

چند بهر سیه دلی باده ناب می کشی؟

حیف که آب زندگی در ظلمات می چکد

بس که لب تو چاشنی ریخته در مذاق جان