گر دهم جان به وفایش نپسندد هرگز

این چه نخلی ست که دارد برگ جان پیوند؟

آه! از آن چشم که چون سوی من افگند نگاه

چاک ها در دلم از خنجر مژگان افگند

آه! از آن شوخ جفاپیشه دشوارپسند!

گر نگیرد ز سر لطف کرم دست مرا

دست کوتاه من و دامن آن سرو بلند