آه! از آن شوخ جفاپیشه دشوارپسند!

آه! از آن چشم که چون سوی من افگند نگاه

چاک ها در دلم از خنجر مژگان افگند

گر دهم جان به وفایش نپسندد هرگز

گر نگیرد ز سر لطف کرم دست مرا

دست کوتاه من و دامن آن سرو بلند

منم از چشم تو قانع به نگاهی گاهی