گر نگریم جگر از درد تو خون می بندد

دم آخر که مررا عمر به سر می آید

گر تو آیی به سرم عمر دگر می آید

ور بگریم ز درون خون جگر می آید

منم آن کوه غم و درد، که سیلاب سرشک

هر دم از دامن من تا به کمر می آید