سبزه نورسته بود خوب ولی خوب ترست

جلوه حسن تو در پیش نظر می آید

در فقای سپر سینه به جانست دلم

که چرا تیر تو اول به سپر می آید؟

سبزه خط تو، هرچند که بر می آید

شب ز فریاد هلالی سگت افغان برداشت

کین چه غوغاست که شب تا به سحر می آید؟