از همه عاشق ترم وز همه درویش تر

ای به تو میل دلم هرنفسی بیشتر

خوبی تو هر زمانی بیش تر از پیش تر

پرسش اگر می کنی عاشق درویش را

با غم ایوب نیست رنج مرا نسبتی

صبرم ازو کم ترست، دردم ازو بیش تر

عشق تو اندیشه را سوخت، که رسوا شدم