با غم ایوب نیست رنج مرا نسبتی

خوبی تو هر زمانی بیش تر از پیش تر

پرسش اگر می کنی عاشق درویش را

از همه عاشق ترم وز همه درویش تر

صبرم ازو کم ترست، دردم ازو بیش تر

عشق تو اندیشه را سوخت، که رسوا شدم

ور نه کس از من نبود عاقبت اندیش تر