من سگ کویی کز آن جا آید این فریادرس

یار رفت ای دل چه سود از ناله شبگیر تو؟

صاحب محمل فراقت دارد از بانگ جرس

ناله می کردم، سگ کویت به فریادم رسید

پیش رخسار تو دل در سینه دارد اضطراب

همچو آن مرغی، که باشد موسم گل در قفس

گر دل و جان هلالی ز آتش غم سوخت سوخت