کنیزک بخندید و آمد دوان

که هست رگ تاک رز ریخته

سه جام از خداوند این رز بخواه

به من ده رهان جانم از رنج راه

به بانو بگفت ای مه بانوان

جوانی دژم ره زده بر درست

که گویی به چهراز تو نیکوترست