به بانو بگفت ای مه بانوان

سه جام از خداوند این رز بخواه

به من ده رهان جانم از رنج راه

کنیزک بخندید و آمد دوان

جوانی دژم ره زده بر درست

که گویی به چهراز تو نیکوترست

ز گیتی بدین در پناهد همی