ز گیتی بدین در پناهد همی

به بانو بگفت ای مه بانوان

جوانی دژم ره زده بر درست

که گویی به چهراز تو نیکوترست

سه جام می لعل خواهد همی

ندانم چه دارد می لعل کام

که نز خوردنی برد و نز میوه نام