به هر کس گمان آن برد کاندر اوست

به دل گفت کاین ماه دژخیم نیست

گر از راز آگه شود بیم نیست

کر در جهان خوی زشت ار نکوست

به مردم خردمند نامی بود

که مردم به مردم گرامی بود

خرامید از آن سایۀ سرو و بید