برآمیخت شنگرف و گوهر به قند

به دل گفت شاهیست این پر خرد

کزینسان نشست از شهان در خورد

ز لولو و بیجاده بگشاد بند

به جم گفت می دوست داری مگر

که جز می تو چیزی نخواهی دگر

هم از پیش نان با می آراستی