در اندیشه رفته همی خورد می

ز شادی همی در کف رود زن

شکافه شکافنده گشت از شکن

بت گلرخ از کار جمشید کی

به ناسفته سی در که پیوسته داشت

همی سفته بیجاده را خسته داشت

همان گه زن جادوی پرفسون