ز بس لابه و مهر و سوگند و پند

چو خرسند نبود ، درافتد به چاه

همه کس پی سود باشد دوران

نخواهد کسی خویشتن را زیان

ازو ایمنی یافت شاه از گزند

چنان دان که هود اندران روزگار

پیمبر بد از داور کردگار