به یک ماه چون یک شبه ماه شد

دو بادام اشک و دو مرجان خروش

به پیلسته سنبل همی دسته کرد

به در باز پیلسته را خسته کرد

که سیم رنگش کم از کاه شد

شب و روز بی خواب و خور زیستی

زمانی نبودی که نگریستی