ز خونتان برم تا بخارا بخار

گرفت آن دمان آتش افروختن

که گیتی به رنج آمد از سوختن

ز ریگ از فزون مرشما را شمار

همی گفت ازینسان و از خشم وکین

نهاده یکی پای بر پشت زین

همه هندوان دل شکسته شدند