چشم بد دور که بس شعبده بازآمده ای

پیش بالای تو میرم چه به صلح و چه به جنگ

چون به هر حال برازنده ناز آمده ای

آب و آتش به هم آمیخته ای از لب لعل

آفرین بر دل نرم تو که از بهر ثواب

کشته غمزه خود را به نماز آمده ای

زهد من با تو چه سنجد که به یغمای دلم