زهد من با تو چه سنجد که به یغمای دلم

چشم بد دور که بس شعبده بازآمده ای

آفرین بر دل نرم تو که از بهر ثواب

کشته غمزه خود را به نماز آمده ای

مست و آشفته به خلوتگه راز آمده ای

گفت حافظ دگرت خرقه شراب آلوده ست

مگر از مذهب این طایفه بازآمده ای