کشته غمزه خود را به نماز آمده ای

آب و آتش به هم آمیخته ای از لب لعل

چشم بد دور که بس شعبده بازآمده ای

آفرین بر دل نرم تو که از بهر ثواب

زهد من با تو چه سنجد که به یغمای دلم

مست و آشفته به خلوتگه راز آمده ای

گفت حافظ دگرت خرقه شراب آلوده ست