نهاده ز که دیده بر ترگ اوی

ز بس کشته کافکنده از پیش و پس

خروش سروش آمد از برکه بس

همان شاه مهراج بر جنگجوی

اگر گردی از زین ربودی ز جای

وگر زنده پیلی فکندی ز پای

ز که با سپه نعره برداشتی