گرفتنش گلوبند و بفشارد سخت

برآورده شورش ز هر سو بسی

به ساز گریز اندرون هر کسی

چو شیر ژیان جست از افراز تخت

بدرید چاردش و بفکند پست

دهانش بیا کند و دستش ببست

همیدونش بر دوش زنگی نهاد