چه کردم به جای تو از بد بگوی

شد آشفته از کین دل بر بهو

چنین گفت کای گشته از جان نمید

تهی از هنر همچو از بار بید

که بایست شد با منت جنگجوی

به گیتی همی مانی ای بدگهر

که هر چند به پروری زشت تر