شناسند یکسر همه هند و سند

که هرگز مگر دان ورا ارجمند

من از پند او روی برگاشتم

ترا سر ز خورشید بگذاشتم

که هستی تو در گوهر خویش سند

یکی تنگ توشه بدی شوربخت

شهی دادمت و افسر و تاج و تخت