یکی تنگ توشه بدی شوربخت

ترا سر ز خورشید بگذاشتم

شناسند یکسر همه هند و سند

که هستی تو در گوهر خویش سند

شهی دادمت و افسر و تاج و تخت

به پاداش این بود زیبای من

که امروز جویی همی جای من