برآشفت گرشاسب از کین و خشم

ز هر زشت گفتن نیایدش باک

بتر هر زمان مردم بدگهر

که گوساله هر چند مه گاو تر

بزد بر بهو بانگ و بر تافت چشم

بفرمود تا هر که بدخواه و دوست

ز سیلی به گردنش بردند پوست