همان گاه زنگی زمین بوسه داد

ببردند بر دست و گردن رسن

همیدون به بندش همی داشتند

برو چند دارنده بگماشتند

به گرشاسب بر آفرین کرد یاد

بدو گفت دانی که از روی بخت

ز من بد که شد بر بهو کار سخت