به گرشاسب بر آفرین کرد یاد

همیدون به بندش همی داشتند

برو چند دارنده بگماشتند

همان گاه زنگی زمین بوسه داد

بدو گفت دانی که از روی بخت

ز من بد که شد بر بهو کار سخت

بدو رهنمونی منت ساختم