به آب مژه هر پی اش بیش و کم

شدی او به سه گام هر گه که خواست

ز دریا درون هر شب ابری بلند

برآید، غریونده چون دردمند

بشوید نبارد دگر جای نم

ز مینو چو آدم برین که فتاد

همی بود با درد و با سرد باد