شوند آن گره در شب دیر باز

به خشم آن زمین زیر و از بر کنند

درخت فراوان ز بن بر کنند

چو پیلان از آنجای گردند باز

مر آن پیل را پاره پاره ز نیش

کنند و ، برد هر کسی بهر خویش

ندارند خود کشته و چار پای