مر آن پیل را پاره پاره ز نیش

درخت فراوان ز بن بر کنند

چو پیلان از آنجای گردند باز

شوند آن گره در شب دیر باز

کنند و ، برد هر کسی بهر خویش

ندارند خود کشته و چار پای

نورزند جز میوه ها جای جای