نه از من کسی رنجه ، نی من ز کس

گیایست پوشیدن و خوردنم

سپاس کسی نیست بر گردنم

همه کار من با خدایست و بس

و گر بی کس ام نیستم بی خدای

به تنهایی او بس مرا دلگشای

خرد نیز دارم که چون دل نژند