خرد نیز دارم که چون دل نژند

نه از من کسی رنجه ، نی من ز کس

و گر بی کس ام نیستم بی خدای

به تنهایی او بس مرا دلگشای

بمانم ، کند دردم آسان به پند

تنومند را از خورش چاره نیست

وزین بر تنومند بیغاره نیست