چو دیدی که گیتی ندارد بها

بمانم ، کند دردم آسان به پند

تنومند را از خورش چاره نیست

وزین بر تنومند بیغاره نیست

از او بس بود خورد و پوشش گیا

چه باید سوی هر خورش تاختن

شکم گور هر جانور ساختن