پرآب خوش و میوه هر سو به بار

به سوی جزیری گرفتند راه

که خوانند برطایل آنرا به نام

جزیری همه جای شادی و کام

گل گونه گون گرد او صد هزار

ز خوشی زمین چون دل شاد بود

ز باران هوا چون کف راد بود